• Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size

Nieuws

20-08-2016: Link naar brief over ziekte

Tips!

Gebruik het email icoon voor een printervriendelijke versie!
Probeer ook eens de zoekmachine rechts bovenin! Ongetwijfeld bespaart dat veel moeite bij het zoeken.
Komt het einde in zicht? PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door G. Hette Abma   
vrijdag 18 juli 2003 08:26

Wanneer komt het einde in zicht?

 

ds. G. Hette Abma

 

 

Op een dwangmatige manier informeren mensen: denkt u dat we in de eindtijd leven? Eigenlijk hoeft daar nauwelijks van gedachten over gewisseld te worden. Sinds de komst van Jezus leven we in het laatste der dagen. Met een reactie in die trant is zo’n vragensteller niet content. Het gaat erom te weten of de ander ook denkt dat weldra de grote dag van de Here zal aanbreken. Daarover mag naar mijn overtuiging geen twijfel bestaan. Het is schrikbarend wanneer met name een voorganger der gemeente daar laconiek op reageert met de opmerking: oh, dat kan nog wel honderd jaar duren! Het kost me niet zoveel moeite om iemand de ruimte te geven er een serie afwijkende opvattingen op na te houden. In de meeste gevallen leeft er werkelijk niet de minste behoefte om me spontaan aan te melden als ketterjager. Als iemand echter verklaart dat het nog jaar en dag kan duren voor Jezus komt in heerlijkheid, dan ben ik geneigd erop aan te dringen zo’n figuur onmiddellijk te schorsen. Met dergelijke opmerkingen wordt een verraderlijke doodsteek gegeven aan de verwachting van de komende Verlosser. Als iemand Jezus werkelijk heeft leren kennen, dan verwacht die Hem eerder vandaag terug dan morgen!

 

Signalen van de eindtijd

 

Aangezien de glorieuze komst van de Messias telkens weer tot morgen en overmorgen werd uitgesteld, dringt zich de vraag aan ons op of we het kunnen weten wanneer het einde werkelijk in zicht komt. Op dat moment wordt gesproken over de tekenen der tijden, zoals bijvoorbeeld het fenomeen dat er oorlogen en geruchten van oorlogen zullen zijn. Er zijn dan trouwens meer van dergelijke signalen van de eindtijd te noemen. Het ene volk zal tegen het andere in opstand komen. Er breken vreselijke hongersnoden uit. Door besmettelijke ziekten zullen veel mensen de dood vinden, zoals door de aids. Op allerlei plaatsen in de wereld worden mensen opgeschrikt door aardbevingen. Over zulke schokkende dingen ontvangen we steeds berichten via het nieuws. Tijdens de uitzending van het journaal worden ons daarvan hartverscheurende beelden getoond. Overweldigd door al die ellende geeft iemand te kennen: nu kan het toch niet heel lang meer duren! Daarop wordt al heel snel gereageerd door iemand die graag de dingen nuchter wil blijven bekijken: het zal zo’n vaart niet lopen. Al gedurende vele eeuwen zijn er dergelijke verschijnselen geweest.

 

Wat moeten we met dit dilemma aan? De tekenen der tijden zijn er inderdaad al heel lang. We kunnen ze het beste vergelijken met de schelle tonen van een moderne wekker, zoals die tegenwoordig bij menigeen op het nachtkastje staat. Dikwijls komt het geweldig irritant over als het signaal gehoord wordt. Met een ferme klap wordt daar een eind aan gemaakt, totdat de snooze gaat werken. Niemand vindt het plezierig zich te verslapen. Telkens weer wordt hetzelfde signaal gehoord. Zo kunnen we de tekenen der tijd zien als de herhaalde pogingen van de Here Jezus ons erop te attenderen dat het misschien nog even kan duren, maar dat toch wel een keer het beslissende moment van zijn komst aanbreekt. Er is ook wel gezegd dat de tekenen der tijden de naderende voetstap van de Messias laten horen. Met zo’n beeld kunnen we wat. Als iemand met dreunende stap naar je toeloopt, dan hoor je dat hij steeds meer in de buurt komt. Zo is dat ook met de Here Jezus. Steeds duidelijker is zijn naderende voetstap te horen. Wie zich daarover verblijdt, zal aanhoudend bidden: maranatha!

 

Begin van de barensweeën

 

Het is belangrijk het bijbelgedeelte erbij op te zoeken waar het gaat over de tekenen der tijden. Dan moet het niet aan onze aandacht ontsnappen dat Jezus zegt: wanneer u dit zult horen, zo wordt niet verschrikt, want deze dingen moeten eerst geschieden; maar nog is terstond het einde niet (Lukas 21: 9). Doch al deze dingen zijn maar een begin der barensweeën (Mattheus 24: 8). Met andere woorden: wees erop bedacht, dat het komen van de nieuwe wereld een zware bevalling is! Er zal nog veel meer ellende over u komen. De volgelingen van Jezus zullen het zwaar te verduren krijgen. Een gruwelijke vervolging zal losbarsten. Men zal de kerk beschouwen als een fossiel instituut. Forse pogingen worden ondernomen de invloed van de gemeente van Jezus Christus op het openbare leven in te perken. Om de belijdenis van de Naam worden gelovigen door alle volken gehaat. Ten gevolge van de verdrukking zullen velen tot afval komen. Het is voor hen te veel gevraagd al dat lijden te moeten verdragen. Zelfs komen de lafaards ertoe elkaar te vernachelen. Tot overmaat van ramp zullen er ook nog valse profeten opstaan. Die bedriegers zien kans velen op een dwaalspoor te brengen. Argeloze kerkmensen zullen gemakkelijk in het garen van zulke huichelaars verstrikt raken. De verachting van de thora zal enorm toenemen, ook al wordt er nog zo driftig gedebatteerd over waarden en normen. Mensen willen gewoon zelf uitmaken wat ze doen en laten. Waar de wetteloosheid hand over hand toeneemt, daar zal onvermijdelijk ook de liefde van velen verkillen. Hoe sterk is de zuigkracht. Er is een enorme aandrang om de meerderheid in het kwaad te volgen. Maar wie zal volharen tot het einde, die zal behouden worden.

 

Verkondiging van het evangelie

 

Rest nog steeds de dringende vraag: wanneer komt het einde werkelijk in zicht? Daarover heeft Jezus een belangrijke mededeling gedaan. Eerst moet volgens Hem het evangelie van het Koninkrijk in de gehele wereld gepredikt worden en dán zal het einde komen (Mattheus 24:14). Het is dus onmogelijk een exact tijdstip aan te geven. Door de loop der tijd zijn er telkens mensen geweest die de verleiding niet konden weerstaan daaromtrent toch wel duidelijke uitspraken te doen. Uiteraard werden ze geconfronteerd met de opmerking dat we dag en uur niet kunnen weten. Doodgemoedereerd reageerden ze daarop met de opmerking: maar dit hoeft toch nog niet te betekenen, dat je niet het jaar kunt noemen waarin alles zijn beslag zal krijgen! Je zou er hartelijk om kunnen lachen, wanneer de zaak niet zo ernstig was. De verwachting van de dag des Heren wordt door deze manier van doen in diskrediet gebracht. De les is duidelijk: we mogen nooit aan het rekenen slaan, maar dienen er wel steeds in alles mee te rekenen dat het weldra zover is.

Altijd weer heeft nieuwsgierigheid de mensen parten gespeeld. Ook de diep gelovige volgelingen van Jezus. Bij de discipelen is dit trouwens reeds het geval. In de tijd na de opstanding vragen ze: Here, gaat U nu het Koninkrijk voor Israël oprichten? Gelukkig waren er op dat moment geen theologen bij aanwezig, want anders hadden zij de lelijke verwijten vanonder uit de zak gekregen. Je hoort ze al bezig: kennelijk zijn jullie na de gebeurtenissen op Golgotha nog niet veel wijzer geworden. Nog altijd blijven jullie op een aardse manier denken. Ook nog met een sterk nationalistische inslag, alsof jullie niet beseffen dat Israël na de verwerping van de Messias geen specifieke plaats in het heilsplan meer inneemt. En dergelijk godgeleerde nonsens meer. Van de kant van Jezus horen we geen enkele beschuldiging in de richting van zijn leerlingen. Alleen komt het niet aan hen toe weet te hebben aangaande de beslissende momenten van goddelijk ingrijpen en omtrent de duur van de perioden in de heilsgeschiedenis. De kennis daaromtrent heeft de Vader aan zichzelf voorbehouden. Maar jullie zullen de kracht van de heilige Geest ontvangen om getuigen te zijn. Op allerlei manieren heeft Jezus die zendingsopdracht onder woorden gebracht: Gaat dan heen, maak alle volken tot mijn discipelen door hen te dopen in de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest en leert hen onderhouden alles wat Ik u geboden heb (Mattheus 28: 19).

Het evangelie van het Koninkrijk

Eerst moet de zendingstaak vervuld worden en dan zal het einde komen. Wie dus vurig verlangt naar het aanbreken van de dag van de toekomst, die zal missionair élan aan de dag leggen. Op dit punt ligt een belangrijke testcase: wordt er echt met een reikhalzend verlangen uitgekeken naar de komst van de Messias? De vraag stellen betekent tegelijk het antwoord geven. Enkele jaren geleden werd daar een onderzoek naar ingesteld. Voor velen mocht het best nog wel even duren, omdat ze in hun leven nog graag van alles wilden meemaken. Anderen werden afgeschrikt door de diverse opvattingen omtrent de toekomst en gaven te kennen: Als Jezus terugkomt, zie ik het vanzelf. Ook al is de uitslag van zo’n enquête voorspelbaar, toch blijft het schokkend hoe er geregeerd wordt. In het prille begin van de geschiedenis van de kerk was dat toch totaal anders. Met hartstochtelijk verlangen werd geroepen om de spoedige komst van de Verlosser.

Hoe komt het dat dit nu zo totaal anders is? Mogelijk zijn er veel kerkmensen die Jezus nog niet echt in hun leven hebben ontmoet. Dat is inderdaad een onhoudbare toestand. Wanneer we onze Redder wel hebben lief gekregen, ligt het toch wel voor de hand dat we er naar uitkijken om Hem bij zijn komst in volle heerlijkheid te begroeten. Met het oog daarop is het van belang dat de aangehaalde woorden nauwkeurig gelezen worden. Om te beginnen blijkt dan hoe we de boodschap van het evangelie hebben versmald tot de boodschap aangaande de verzoening van zonde en schuld en geen besef hebben van het verheugende nieuws betreffende het komende Koninkrijk, waar eindelijk recht en gerechtigheid geoefend zal worden. Als Schepper der wereld wil de HERE zijn claim laten gelden. In het Liedboek van Israël staat de belangrijke confessie: God, de HEER regeert! Het bestuur van God over de gehele aarde vindt nu nog in verborgenheid plaats. Als christenen zeggen we ook wel, dat Jezus regeert vanaf het kruis. Maar geheel in de lijn van de boodschap van de profeten van Israël zal Hij nog eenmaal komen om het Rijk van God te vestigen op aarde.

Proclameren van het Koninkrijk

Onverhoeds zal dit niet gebeuren. De Eeuwige laat dit verblijdende nieuws tevoren kenbaar maken aan zijn volk Israël. In de profetie is dit te lezen: Hoe liefelijk zijn op de bergen de voeten van de vreugdebode, die vrede aankondigt, die een goede boodschap brengt, die tot Sion spreekt: Uw God is Koning (Jesaja 52: 7). Maar deze belijdenis aangaande het koningschap van de God van Israël moet in de hele wereld geproclameerd worden voor alle volken tot een getuigenis. Op het eerste zicht wekt Mattheus de indruk particularistisch te zijn, maar bij nadere bestudering blijkt de evangelist toch universalistisch te zijn. De koninklijke heerschappij zal de ganse aarde omspannen. Wanneer dit evangelie van het Koninkrijk verkondigd is in de hele wereld, dan zal het einde komen. Op het beslissende moment van de glorieuze komst van de Verlosser zal er rekenschap moeten worden afgelegd van de wijze waarop ieder daarmee is omgegaan. Welke toets bij dit volkerenoordeel zal worden aangelegd, dat blijkt uit de beschrijving die Mattheus geeft in hoofdstuk 25. Het blijkt dan niet te gaan om een orthodoxe (rechtzinnige) geloofsovertuiging, maar om de daden waaruit de orthopraxie (de rechte levenspraktijk) blijkt.

Verlangen naar de toekomst?

Hoe belangrijk is het te worstelen met ons volk! De dringende vraag is of de HERE in ons volksleven geëerd wordt. Opeens zal immers het einde in zicht komen. En wat dan? Altijd ben ik er razend benieuwd naar te vernemen wat mensen zich precies voorstellen bij het aanbreken van de dag des Heren. Meestal wordt door een modaal kerklid verondersteld dat bij de komst van Jezus het eindoordeel plaats vindt. Alsof je er nooit helemaal zeker van kunt zijn, blijft er voor velen nog voortdurend een ondraaglijke spanning over de afloop. Zou er van eeuwig geluk gesproken kunnen worden of pakt het onverhoopt toch nog rampzalig uit? Wanneer mensen zo door twijfels gekweld worden, zullen zij nooit van harte roepen: Maranatha! Kom, Here Jezus! Kom haastig! Is er niet een pijnlijke onzekerheid omtrent het vonnis dat over jezelf wordt uitgesproken, dan leeft er wel zorg over kinderen en kleinkinderen. Bovendien leeft er een sterk verlangen nog allerlei plannen ten uitvoer te brengen. Wie denkt dan niet onwillekeurig aan de bekende regels uit een gedicht van Okke Jager? “Kom haastig, Jezus!” bidt de predikant. “Ja. Amen,” zegt een boer, “wil spoedig komen! Maar na de oogst, want van m’n nieuwe stuk land heb ik nog nooit de opbrengst waargenomen.” “Ja, Amen,” zegt Mevrouw, “maar mag ik voor de bontjas die ik gisteren zag hangen eerst sparen en hem aandoen, als het koor een avond geeft in ‘Christelijke Belangen’?” Op allerlei manieren is dit relaas aan te vullen. Graag zouden we eerst nog dit willen doen of wat anders willen meemaken. Wanneer Jezus morgen zou komen, dan zou er een lelijke streep door dat alles worden heen gehaald.

Speelt ons daar niet een akelig misverstand parten? We veronderstellen dat bij het ‘einde’ alles is afgelopen, maar het gaat dan toch juist echt beginnen! Einde-lijk zal de koninklijke heerschappij van God openbaar worden. Het eind-doel is bereikt! In de rabbijnse litteratuur wordt frequent geschreven over olam haba, de toekomende wereld. Daarbij wordt gedacht aan de dagen van het zegenrijk bestuur van de Messias. Op die manier sprak Jezus over deze en de toekomende aioon (Mattheus 12: 32). Na de voleinding van de tijd die we nu beleven zal de periode van de verademing komen (Handelingen 3: 20). Jezus spreekt over de tekenen der tijd in reactie op de vraag van de discipelen: Zeg ons, wanneer zullen deze dingen zijn en wat zal het teken zijn van Uw toekomst (parousia) en van de voleinding der wereld (sunteleia  tou aioonos)? Ze dromen van de glorieuze triomf, terwijl Jezus volop bezig is met de strijd die Hem eerst te wachten staat. Maar die heerlijke toekomst zal uiteindelijk wel aanbreken!

Voorbereiden op de toekomst

De urgente vraag blijft: zijn we paraat als het einde komt? Dikwijls hoor je dat er gezegd wordt: ’t Is allemaal zo onduidelijk! Ik zal het wel zien wanneer het zover is! Maar dat is een zeer onverschillige houding, die niemand voor God kan verantwoorden. Telkens klinkt de oproep: waak en bidt, opdat gij niet in verzoeking komt. Door de signalen van de eindtijd worden we telkens gewekt uit de lethargie, dat is een diepe slaap ten gevolge van een doffe ongevoeligheid en onverschilligheid. Raak dus niet door de tekenen der tijd in paniek of complete verwarring. Door Jezus wordt van ons verwacht, dat we in heel ons doen en laten gericht zijn op de komst van het Rijk. Wie zullen volharden tot het einde? Allen die tegen de klippen op blijven bidden in de verwachting, dat gerealiseerd wordt wat God heeft beloofd. Dan is het onmogelijk te berusten in wat men gewend is als onvermijdelijk aan te duiden. De volgelingen van Jezus zullen niet laf kunnen zijn, maar willen juist lef tonen. Wie leeft in de hoop op de komst van het Koninkrijk van God, die zal bewust tegen de trend van de tijd ingaan. Met overtuiging dient geproclameerd te worden, dat de Messias komt om vorm te geven aan het bestuur van God over de hele aarde.

 Moed voor de toekomst

Met vreugde mag gesproken worden over het komende einde. Hoe gruwelijk de signalen van de eindtijd op zichzelf ook zijn, toch behoeven ze ons geen angst in te boezemen. Het zal naar mate de tijd voorschrijdt wel door grote benauwdheid heengaan. Daarop moeten we geprepareerd zijn. Laat het niemand onverhoeds overvallen! Er wordt veelbetekenend in de Bijbel gesproken over de barensweeën. Straks zal er nieuw leven zijn op de totaal vernieuwde aarde waarop gerechtigheid woont. Het verdriet wordt vergeten, want er is een nieuwe wereldorde gerealiseerd. Op dat moment wordt de beloning geschonken aan allen die alles hebben prijsgegeven om Jezus te volgen. In het evangelie kunnen we lezen welke machtige belofte is gegeven: “Voorwaar, Ik zeg u, gij, die Mij gevolgd zijt, zult in de wedergeboorte (!), wanneer de Zoon des mensen op de troon van zijn heerlijkheid zal zitten, ook op twaalf tronen zitten om de twaalf stammen van Israël te richten. En een ieder, die huizen of broers of zusters of vader of moeder of kinderen of akkers heeft prijsgegeven om mijn Naam, zal vele malen meer terugontvangen en het aioonische leven, dat wil zeggen het leven in de olam haba, het toekomende leven.

Wat een grandioze bemoediging geeft dit perspectief aan alle aangevochten burgers van Gods Koninkrijk. De dreiging is groot als we zien op de tekenen der tijd. Men roept in argeloosheid over vrede en geen gevaar. Het routeplan naar de shalom in het Midden-Oosten ligt op tafel. Onverhoeds worden we door een vreselijk verderf overvallen. Er woeden verschrikkelijke oorlogen en er zijn geruchten over nog meer huiveringwekkende oorlogen. Binnen de vaak zo argeloos bejubelde multiculturele samenleving zullen mensen van verschillende etnische achtergrond tegen elkaar in opstand komen. Hongersnood breekt uit, zodat miljoenen van ellende sterven. Op allerlei plaatsen in de wereld worden mensen getroffen door de gevolgen van aardbevingen. Tengevolge van de aids-epidemie of de om zich heen grijpende sars sterven vele mensen. Het leven wordt steeds meer onmogelijk gemaakt door de toenemende verachting van wetten en regels. Een gure wind giert over de akker van de wereld: de liefde van velen verkilt! De hele wereld schokt en schudt. Het is net als bij een zware bevalling. Nog even volhouden. Straks wordt de nieuwe wereld geboren. Je waagt het niet meer te zeggen: ik wacht het wel af. Maar je verwacht het beslissende moment met groot verlangen. Het is niet langer de vraag of je wel kunt bidden: Maranatha! Maar je doet het spontaan!

Profetisch Perspectief, 9e jaargang, nummer 39 (zomer 2003)
 

Doorzoek de pagina

Bezoekers

Artikelweergaven (hits) : 283070