• Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size

Nieuws

20-08-2016: Link naar brief over ziekte

Tips!

Gebruik het email icoon voor een printervriendelijke versie!
Probeer ook eens de zoekmachine rechts bovenin! Ongetwijfeld bespaart dat veel moeite bij het zoeken.
109 - Vroom geredeneer PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door G. Hette Abma   
vrijdag 01 september 2006 11:05
Je mag je gelukkig prijzen wanneer je geen abonnement hebt op het Centraal Weekblad. Veel ergermis kan je natuurlijk ook bespaard blijven als je weliswaar met regelmaat dit kerkelijk opinieblad toegestuurd krijgt, maar het nummer dat midden in de vakantieperiode verscheen ongelezen in de papiercontainer gestopt hebt. Van meerdere kanten werd ik echter geattendeerd op het afgrijselijke stukje dat als ‘commentaar van de redactie’ werd gepubliceerd in het nummer van 21 juli 2006. Het zou slap zijn als ik daar niet op reageerde!

Om te beginnen vind ik het laf als een scribent zich verschuilt achter het veilige schild van de redactie. Als je het ontzettend bont maakt, breng je de andere leden van de redactie in grote verlegenheid. Zo iets moet je toch niet willen! Als ik het redactionele tiental bekijk dan ontmasker ik gelet op schrijfstijl en wijze van argumenteren de hoofdredacteur als de schrijver van het commentaar. Wanneer mocht blijken dat prof. dr. H.M. Vroom niet mag worden aangesproken op dit aanvechtbare stukje proza, dan kunt u een rectificatie in het eerstvolgende blad tegemoet zien.

Joodse wraak

Het is knap als iemand in een beknopt stukje zoveel aanvechtbare uitspraken kan doen. Bij voorbaat moet ik me dan ook excuseren voor het feit dat het me niet lukt alle punten zelfs maar aan te stippen. Slechts enkele zaken kunnen aangekaart worden. Laten we eerst letten op de titel van het commentaar: oog om oog, tand om tand. “Het staat vast dat Israël na alle lijden van het Joodse volk en vele jaren een eigen staat niet veel verder gekomen is dan oog om oog en tand om tand. Drie soldaten gedood en als antwoord honderd doden. Een paar raketten op Haifa zonder slachtoffers en de havens en luchthaven van Libanon plat. Niet te geloven. Israël mag zich verdedigen – natuurlijk, maar dit is wraak.” Zo wordt echt een verkeerde interpretatie van de Bijbel gegeven. Bij het zogenaamde ius talionis (aangeduid in de titel!) wordt juist een evenredige vergelding voorgeschreven. Maar de scribent bevestigt het antisemitische vooroordeel: de Joden hebben een religie van de wraak! Dit wordt nog extra geaccentueerd: “Mag de kerk berusten in deze ‘oog om oog en tand om tand’-politiek? Er is toch een moment waarop de kerk constateert dat zij een ander Testament heeft, een ander getuigenis. De kerk heeft een boodschap aan ieder die niet genoeg van God weet. Is het dan niet de taak van de kerk om de Bergrede in te brengen in de dialoog met Israël.” Wat een vrome hoogmoed! Onwetende Joden moet de thora gelezen worden met de Bergrede in de hand! Intussen zal het ons niet ontgaan dat de gereformeerde hoogleraar nog een knipoogje krijgt van Marcion (deze ketter verwierp in de tweede eeuw de Joodse Bijbel en werd daarom uit de kerk gestoten, red).

Einde staat Israël


Aan het begin en eind van het commentaar gaat het over de staat Israël. “Het is niet onmogelijk dat de gebeurtenissen van de afgelopen week het einde van de staat Israël inluiden.” Als je het leest denk je: is professor Vroom ook onder de profeten? Daar zou hij overigens zelfs geen krokodillentraan om laten: “Ach, de onopgeefbare verbondenheid met Israël kan ook wel blijven bestaan als er geen Joodse staat meer is”. Het is toch niet vreemd als ze in Israël voor het pathetisch spreken over een onopgeefbare verbondenheid geen shekel geven? Kennelijk heeft professor Vroom nooit willen inzien hoe belangrijk de staat Israël voor het Joodse volk is. Velen herinneren zich echter hoe iemand treffend te kennen gaf, dat iedere Jood zonder de staat Israël een ongedekte cheque is.

Angst voor de islam


Waarom het zo ergerniswekkend is als vlotweg geconstateerd wordt dat de gebeurtenissen in het Midden-Oosten wel eens het einde van de staat Israël kunnen inluiden? Ongemerkt verkeer je dan in verkeerd gezelschap! Sjeik Hassan Nasrallah van Hezbollha heeft gezegd, dat Israël een kankergezwel is dat moet worden weggesneden. Bij zijn verwerpelijke plannen kan hij zich gesteund weten door de Iraanse president Ahmedinejad, die telkens met onverholen haat te kennen geeft dat Israël van de kaart geveegd moet worden. En passant merkt professor Vroom nog op dat de Zesdaagse Oorlog van 1967 door moslims overwegend als een belediging wordt ervaren. Dit dwingt tot het stellen van een retorische vraag: Wie is alle oorlogen vanaf 1948 eigenlijk begonnen? In de Arabische wereld is men echter altijd gewend de schuld te zoeken bij de ander. Het is blijkbaar moeilijk zulke feiten te constateren. Zou angst daarbij een rol spelen? Ik lees dat “het conflict meer en meer een conflict wordt tussen Israël met zijn Westerse bondgenoten en ‘de islam’. Elk opkloppen van de tegenstelling tussen ‘de islam’ en ‘het Westen’ heeft wereldwijde gevolgen, niet alleen in de internationale politiek maar ook in onze grote steden.” Vanwege het politiek correcte denken kon het nooit gezegd worden, maar we hebben wel het paard van Troje binnengehaald! En uit vrees daarvoor zouden we bij voorbaat Israël moeten laten vallen?

Israël Aktueel september 2006
 

Doorzoek de pagina

Bezoekers

Artikelweergaven (hits) : 283057