• Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size

Nieuws

20-08-2016: Link naar brief over ziekte

Tips!

Gebruik het email icoon voor een printervriendelijke versie!
Probeer ook eens de zoekmachine rechts bovenin! Ongetwijfeld bespaart dat veel moeite bij het zoeken.
111 - Gebed voor Israël PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door G. Hette Abma   
vrijdag 01 december 2006 15:09
Ergens in ons vaderland geeft een ouderling vlak voor de kerkdienst aan de dienstdoende predikant een briefje met de punten waarvoor dankzegging of voorbede gedaan kan worden. Snel laat de dominee zijn oog erover gaan en dan legt hij het briefje op de tafel in de consistoriekamer neer om er alsnog met grote letters op te schrijven: Israël. Dit miste zijn uitwerking niet. Toen hij opnieuw in diezelfde gemeente moest preken stond het volk van God keurig vermeld op het briefje van de voorbede! Deze herinnering haalde ds E.F. Vergunst eind april op ter gelegenheid van de viering van het feit dat hij een halve eeuw het werk als predikant heeft mogen doen.

Voor zover mijn waarneming reikt heb ik de indruk dat er in gemeenten van diverse signatuur met regelmaat tijdens de kerkdiensten gebeden wordt voor Israël. Dit geeft reden tot dankbaarheid. Toch is het nog wel de vraag op welke manier deze voorbede gedaan wordt. Meestal wordt gevraagd of de Joden tot bekering mogen komen. Zo wordt schijnbaar een veilige weg van het gebed bewandeld. Bij veel christenen leeft de wens dat Joden eindelijk Jezus als hun Messias zullen aannemen. Ze denken er kennelijk niet bij door dat het plan van God met zijn volk gevaar zou kunnen lopen wanneer alle Joden zich zouden voegen bij de kerk! Beter is het om als christenen schuld te belijden voor het trieste feit dat we nog nooit het volk Israël tot jaloersheid hebben kunnen wekken.

Ook voor de Palestijnen
Waarom wordt er niet veel meer gebeden met een algemene stem om de vrede van Jeruzalem? Snel rijst het vermoeden dat er eenzijdig aandacht gevraagd wordt voor het volk van God. De meeste voorgangers zullen ongetwijfeld ervaren hebben dat er nijdige reacties volgen wanneer er niet nadrukkelijk voorbede gedaan wordt voor de Palestijnen. Inmiddels hoor je reformatorische dominees en evangelische voorgangers beweren: we bidden voor Israël en – er snel zonder enige adempauze aantoevoegend – voor de Palestijnen. Zo ben je mooi ingedekt tegen eventuele kritiek. Onvermijdelijk moet ik dan denken aan een orthodoxe predikant die me vertelde hoe hij er in de oorlogstijd direct na de dienst op werd aangesproken dat hij gebeden had voor de koningin. Als heldhaftig verzetsstrijder ontpopte de man zich niet, want als verweer voerde hij aan: maar ik heb ook gebeden voor Hitler. Wat binnensmonds mompelend voegde hij eraan toe: dat hij bekeerd zou mogen worden…. Op die manier ga je begrijpen waarom er in de gruwelijke tijd van de holocaust geen bombardementen zijn uitgevoerd, zodat transporten naar de concentratiekampen onmogelijk gemaakt zouden zijn!

Toch blijft het wellicht de vraag of het niet nodig is dat er gebeden wordt voor de arme Palestijnen? Uiteraard zal ieder die de bewogen liefde van Jezus kent zich daartoe gedrongen weten. Toch zal hij er wel voor op zijn hoede zijn dat niet met allerlei schijnvrome gebedswoorden de indruk gewekt wordt dat het gaat om slachtoffers van het barbaarse optreden van de Israëli’s. Ondanks alle misleidende  berichtgeving via de media dienen we ons te realiseren dat de Palestijnen te lijden hebben onder het wanbeleid van hun leiders. Met ontroering denk je eraan hoe Arabische moslims en christenen tot voor kort in vrede konden leven met de Joden. Door de verbeten Palestijnse leiders is echter steeds meer haat in de harten gezaaid.

Gods vijanden vergaan
Tijdens de heftige strijd tussen Israël en Hezbollah voelde ik me ertoe gedrongen tijdens een samenkomst van de gemeente te bidden om de ondergang van de vijanden van Israël. Zo’n gebed blijkt al snel erg zwaar te liggen op de christelijke ziel. Op het eerste gehoor krijg je de indruk dat Jezus in de Bergrede het tegenovergestelde heeft gepropageerd. Zonder twijfel is het een voorrecht wanneer je een persoonlijke vijand kunt liefhebben en een zegen meegeven aan die jou vervloekt. Als het gaat om de vijanden van Gods volk blijkt er in het zogenaamde Oude Testament nog iets anders gezegd te worden. Laat me een voorbeeld geven door de woorden van Psalm139 aan te halen: “Zou ik niet haten, HERE, wie U haten, niet verafschuwen wie tegen U opstaan? Ik haat hen met een volkomen haat, tot vijanden zijn zij mij.” Dikwijls hebben heel christelijke mensen zich afgevraagd of je dit eigenlijk wel kunt zingen. Steevast reageer ik erop dat je van geluk mag spreken wanneer er geen aanleiding bestaat om dit te doen. Als de vijanden van God erop zinnen Israël van de kaart te vegen, dan kun je dergelijke woorden niet inslikken. Aangezien je altijd zult moeten beseffen dat je door zondige sentimenten snel doorslaat in een verkeerde richting is het raadzaam meteen ook door te bidden met de dichter van Psalm 139: “Doorgrond mij, o God, en ken mijn hart, toets mij en ken mijn gedachten; zie, of bij mij een heilloze weg is en leid mij op de eeuwige weg.”

Israël Aktueel november 2006
 

Doorzoek de pagina

Bezoekers

Artikelweergaven (hits) : 283061