• Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size

Nieuws

20-08-2016: Link naar brief over ziekte

Tips!

Gebruik het email icoon voor een printervriendelijke versie!
Probeer ook eens de zoekmachine rechts bovenin! Ongetwijfeld bespaart dat veel moeite bij het zoeken.
157 - Israëlzondag PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door G. Hette Abma   
donderdag 13 oktober 2011 12:17

Eeuwenlang leefde er binnen de kerken weinig belangstelling voor het Joodse volk. Naar het idee van veel christenen was de rol van Israël uitgespeeld. Na de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog drong tot de synode van de oude vaderlandse kerk het besef door dat het goed zou zijn op één zondag speciaal aandacht te schenken aan de verhouding van de kerk tot Gods uitverkoren volk.

Aangezien velen steeds luider verkondigen dat zo’n bijzondere zondag niet nodig is, lijkt het me raadzaam na te gaan waarom door de synode in 1949 de beslissing is genomen de eerste rustdag in oktober als Israëlzondag te bestempelen. Drie motieven worden aangereikt. Aan de hand van deze drie punten kan ik zo een preek houden.

Liefde wekken
Als eerste argument noemt de synode: het wekken van liefde tot Israël. Laten we daarbij niet denken aan een bepaald sentiment. Onbekookte liefde is zomaar bekoeld. We moeten vrezen dat velen zich door hun gevoel laten leiden. In de vorige eeuw gaf een invloedrijk theoloog op een vertrouwelijk moment te kennen: “Ik mag die Joden gewoon niet.” In zijn geschriften typeert hij Israël dan ook als de spiegel van onze verwerping. Maar we moeten beseffen dat een godgeleerde de opdracht heeft het Woord laten spreken. Daarin horen we hoe God een bijzondere liefde heeft tot zijn volk. Waarom? Daarom! Al is dat geen reden voor mensen die graag argumenteren. De Eeuwige heeft Israël lief om toch.

Erover preken
In tweede instantie vraagt de synode aan voorgangers tenminste één keer per het jaar in de prediking expliciet aandacht te schenken aan de specifieke plaats van Israël in Gods heilsplan. Onvermijdelijk gaat het daarbij om het perspectief op de toekomst van Gods volk. Aan het begin van de Kerkorde staat het onovertroffen “dat wij delen in de aan Israël geschonken verwachting van het Koninkrijk.” De apostel Paulus zegt dan ook dat de gojiem (niet-Joodse volken) God niet kenden en daarom zonder hoop leefden. Is het niet goed als we ons dat op een bepaald moment terdege bewust worden?

Ervoor bidden
Tenslotte geeft de synode te kennen dat de kerkdienst op die bijzondere zondag het karakter van een gebedsuur zal dragen. Misschien is dit nog wel het meest heikele punt. Heeft u ook gemerkt dat Israël vaak niet eens genoemd wordt in de voorbede van de gemeente? Het blijkt vooral de vraag te zijn hoe we voor Israël zullen bidden. Gelukkig geeft de Bijbel ons een aanwijzing: “Bidt, met algemene stem, om vrede van Jeruzalem.” Mooi om er in één adem aan toe te voegen: “Het ga hun wèl die u beminnen.”  Dit geldt uiteraard ook voor de Arabieren. Als we vragen om shalom voor Israël, dan zullen de Palestijnen daar evengoed profijt van trekken.

Neem maar gerust aan dat een preek al gauw tekort is om alles goed aan de orde te laten komen! Het gebed lijkt mij echter het meest dringend.

IsraëlAktueel oktober 2011

 

Doorzoek de pagina

Bezoekers

Artikelweergaven (hits) : 298865