• Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size

Nieuws

20-08-2016: Link naar brief over ziekte

Tips!

Gebruik het email icoon voor een printervriendelijke versie!
Probeer ook eens de zoekmachine rechts bovenin! Ongetwijfeld bespaart dat veel moeite bij het zoeken.
156 - Identiek PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door G. Hette Abma   
dinsdag 13 september 2011 12:23


Opeens ontdek je een herkenbaar patroon. Je vraagt je af: “Waar heb ik dat eerder gezien?” Als je daar achter komt, ervaar je hoe je heel wat meer helderheid hebt gekregen in wat zich om je heen afspeelt.

Bij antisemitisme denk je aan dubieuze uitspraken van een rechtse splintergroepering. Op dit moment is echter in Duitsland de politieke partij Die Linke in staat van beschuldiging gesteld. Gelet op de geschiedenis van deze antifascisten had menigeen dit niet direct verwacht. Maar onder de dekmantel van het antizionisme blijkt bij hen vaak antisemitisme schuil te gaan.

Die Linke
De historicus Sebastian Voigt en de socioloog Samuel Salzborn willen de ogen voor deze trieste realiteit openen door hun publicatie met een onthutsende vraag als titel: “Antisemieten als regeringspartner?” Ze attenderen op de tendens bij Die Linke om de politiek van Israël te demoniseren. Eenzijdig kiest men partij voor de Palestijnen en heult met een terroristische organisatie als Hamas.

Hoe voorspelbaar is de reactie. Aanvankelijk alleen maar ontkennen. Vervolgens als slap verweer: kritiek op Israël hoeft niet direct antisemitisme te zijn. Ieder weet dat natuurlijk al lang en breed, maar het is de vraag: gaat dit er bij u niet sluimerend achter schuil? Voigt en Salzborn blijken de vinger bij een gevoelige plek gelegd te hebben.

Net als destijds bij de communisten van de DDR en nieuw Links in West-Duitsland zien we hoe men nu ook weer bij Die Linke uitgaat van een versimpelde morele werkelijkheid. De zwakke, onderdrukte Palestijnen zijn goed en het krachtige Israël is radicaal verkeerd. Wie denkt niet meteen aan de bevrijdingstheologen van Sabeel die beweren op te komen voor de arme Palestijnen en zich tegelijk verzetten tegen de kwaadaardige bezetting door de machtige Israëli’s? 

Link
Als de link eenmaal is gelegd, ontdek je vanzelf meer. Die slappe respons: enkele politici zijn in hun solidariteit met de Palestijnen wat te ver doorgeschoten. Onder de druk van de aanzwellende kritiek is in het ontwerp partijprogramma het bestaansrecht van Israël opgenomen. Men opteert voor pro-Palestijns en pro-Israëlisch. Exact zoals we dergelijke obligate zinnen steeds kunnen lezen in de teksten van Keerpunt.

De geschiedenis herhaalt zich. Ooit waren er de fellow-travelers die opteerden voor het communisme, omdat het marxisme de weg naar een rechtvaardiger samenleving zou banen. Spraakmakende figuren uit de vredesbeweging en de wereldraad van kerken hebben zich daar breed voor gemaakt, ondanks het feit dat ze met weerstand werden geconfronteerd. Na de val van de muur bleek hoe ze bewust de kwalijke kanten van een fout regime hadden verzwegen. Een publieke erkenning van schuld heeft nooit geklonken. Of heb ik soms wat gemist?

Onverdroten blijken de leidinggevende figuren van de wereldraad op hetzelfde dwaalpad voort te gaan. Tijdens een conferentie in het Griekse Volos deinsden ze er niet voor terug Israël een bezettingsmacht te noemen en kwamen ze met het statement naar buiten: “het bestaan van de Joodse staat Israël is zonde.” Nu is het wachten op de verschijning van een boek over ‘antisemieten als kerkleiders?’

IsraëlAktueel september 2011

 

Doorzoek de pagina

Bezoekers

Artikelweergaven (hits) : 302591